जवळजवळ महिनाभर इटलीच्या जेनोआ शहरात लॉकडाऊन मुले घरात अडकून पडलो असताना मध्येच दृष्टीस पडलं, किंडलच्या ग्रंथालयात कधीपासून घेऊन ठेवलेलं "डायरी ऑफ ऍन फ्रॅंक"; आणि कित्येक वर्षांनंतर मी ते परत एकदा वाचलं.
सहावीमध्ये असताना आम्हाला या पुस्तकातला काही भाग पाठयउतारा म्हणून अभ्यासाला होता. तो शिकवताना आमच्या शिक्षकांनी "आम्हाला आवर्जून संपूर्ण वाचावं" अशी शिफारस केलेलं हे पुस्तक त्यानिमित्ताने बऱ्यापैकी लवकर माझ्या हाताला लागलं. किशोरवयात वाचलेल्या, उपदेशाशिवाय प्रेरणा देणाऱ्या, वस्तुस्थितीची आगळी जाणीव देणाऱ्या, आणि (सत्यघटनेचा भाग असल्याने असेल कदाचित) मनाला भिडलेल्या काही मोजक्या पुस्तकांपैकी हे एक आहे. माझ्याच वयाच्या एका मुलीनं स्वतःच्या रोजनिशीत लिहिलेले विचार मला रोजनिशी लिहिण्याचा वेगळा प्रभाव तर देऊन गेलेच शिवाय युद्धकाळात तिच्या वाट्याला आलेल्या गोष्टी वाचताना स्वतःच्या सुदैवी असण्याची पुनःपुन्हा नव्याने जाणीव होत राहिली.
सहावीमध्ये असताना आम्हाला या पुस्तकातला काही भाग पाठयउतारा म्हणून अभ्यासाला होता. तो शिकवताना आमच्या शिक्षकांनी "आम्हाला आवर्जून संपूर्ण वाचावं" अशी शिफारस केलेलं हे पुस्तक त्यानिमित्ताने बऱ्यापैकी लवकर माझ्या हाताला लागलं. किशोरवयात वाचलेल्या, उपदेशाशिवाय प्रेरणा देणाऱ्या, वस्तुस्थितीची आगळी जाणीव देणाऱ्या, आणि (सत्यघटनेचा भाग असल्याने असेल कदाचित) मनाला भिडलेल्या काही मोजक्या पुस्तकांपैकी हे एक आहे. माझ्याच वयाच्या एका मुलीनं स्वतःच्या रोजनिशीत लिहिलेले विचार मला रोजनिशी लिहिण्याचा वेगळा प्रभाव तर देऊन गेलेच शिवाय युद्धकाळात तिच्या वाट्याला आलेल्या गोष्टी वाचताना स्वतःच्या सुदैवी असण्याची पुनःपुन्हा नव्याने जाणीव होत राहिली.
